اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram

مشکلات دهان و دندان در بیماری سلیاک

مشکلات دندانی و نقص مینای دندان یکی از عوارض شایع سلیاک است. نقص مینای دندان به دندانپزشک و پزشکان دیگر کمک می‌کند به بیماری سلیاک شک کرده و بررسی‌های لازم را برای تشخیص آن انجام دهند. برای برخی افراد مبتلا به بیماری سلیاک مراجعه ...

به گزارش بی‌گلوتن / عوارض و نشانه‌های بیماری سلیاک خیلی فراتر از مشکلات گوارشی است و سلیاک درمان‌نشده می‌تواند بخش‌های متعددی از بدن را درگیر کند.

 

دندانپزشکان معمولا بیماری‌های روده کوچک را نمی‌توانند تشخیص دهند اما در مورد بیماری سلیاک که بیشتر یک مشکل گوارشی محسوب می‌شود چنین نیست. بیماری سلیاک نوعی بیماری خود ایمنی است که در آن پرزهای دیواره‌های روده کوچک تخریب شده و جذب مواد غذایی با اختلال مواجه می‌شود. صدمه دیدن مینای دندان در بیماران سلیاک نسبتا شایع است و مشکلات دندانی مانند آسیب مینای دندان در صورتی که بیمار علائم دیگر سلیاک را نشان نمی‌دهد، ابزار تشخیصی مهمی به شمار می‌آید.

 

یکی از عوارض شایع سلیاک، مشکلات دندانی به ویژه نقص مینای دندان است. نقص مینای دندان به دندانپزشک و پزشکان دیگر کمک می‌کند به بیماری سلیاک شک کرده و بررسی‌های لازم را برای تشخیص آن انجام دهند. برای برخی افراد مبتلا به بیماری سلیاک مراجعه به دندانپزشک در کشف این بیماری مفیدتر از پزشک داخلی است.

 

توجه داشته باشید همه انواع نقص مینای دندان در اثر بیماری سلیاک ایجاد نمی‌شود اگر چه این مشکل در بیماران سلیاک به ویژه کودکان نسبتاً شایع است. نقص مینای دندان نیز ممکن است به عنوان یکی از نشانه‌های بیماری سلیاک در بیمار دیده شود.

مشکلات مینای دندان ناشی از سلیاک در دندان‌بندی دائمی رخ می‌دهد و شامل تغییر رنگ دندان (ایجاد لکه‌های سفید، زرد یا قهوه‌ای در دندان)، ضعف تشکیل دندان، ایجاد سوراخ‌ها یا خطوطی در دندان و شفاف یا لکه لکه شدن دندان است. این نقایص دندانی متقارن هستند و اغلب در دندان‌های جلویی و آسیای بزرگ پدیدار می‌شوند.

 

نقایص دندانی ناشی از بیماری سلیاک ماندگار است و با رژیم غذایی بدون گلوتن (درمان سلیاک) بهبود نمی‌یابد. با این حال دندان‌پزشک با روش‌هایی مانند باندینگ، لمینیت و سایر درمان‌های زیبایی می‌تواند نقایص مینا را در کودکان بزرگتر و افراد بزرگسال بپوشاند.

 

علائم مشابه، عوامل متفاوت

 

نقایص دندانی حاصل از بیماری سلیاک ممکن است شبیه به علائم مصرف بیش از حد فلوراید یا بیماری‌های اوایل کودکی یا دوران بارداری باشد.
دندانپزشک غالبا این مشکلات دندانی را به زیادی مصرف فلوراید، مصرف تتراسایکلین در دوران بارداری مادر یا بیماری‌های نوزادی نسبت می‌دهند. بیماری سلیاک جزء مواردی نیست که دندانپزشکان آن را برای غربال‌گری سلیاک در نظر داشته باشند. دندانپزشکان باید بدانند این علائم دندانی به شناسایی بیماران سلیاک کمک می کند.
در موارد بسیاری بیماری سلیاک با نقص مینای دندان در کودکی همراه است که احتمالا به علت شروع بیماری سلیاک در دوران تشکیل مینا است. در پژوهشی مشخص شد ارتباط تنگاتنگ بیماری سلیاک و نقص مینای دندان در کودکان، در افراد بزرگسال دیده نمی‌شود. در این مطالعه، پژوهشگران چنین نتیجه‌گیری کردند که تمامی آموزش‌های پزشکی در مورد بیماری سلیاک باید شامل اطلاعاتی در مورد اهمیت نقایص دندانی در سلیاک نیز باشد.
این‌که چند درصد از بیماران سلیاک، مشکلات دهان و دندان را تجربه می‌کنند در آمارهای مختلف متفاوت است. در پژوهشی که اخیرا صورت گرفت مشخص شد ۸۳ درصد از کودکان سلیاکی، نوعی آسیب مینای دندان دارند. در پژوهش دیگری درصد کمتری (حدود ۴۰ درصد) گزارش شد. اما کارشناسان بر سر اهمیت نقص مینای دندان در تشخیص سلیاک توافق دارند.

علت نقص مینای دندان در بیماری سلیاک

ویژگی کلیدی آسیب مینای حاصل از سلیاک، متقارن است یعنی اگر دندان جلویی سمت راست فک پایین صدمه دیده باشد، دندان جلویی سمت چپ فک پایین نیز به همین شکل صدمه می‌بیند. علت تقارن نقص مینا این است که این اتفاق در دوران رشد دندان رخ می‌دهد. دندان‌های متناظر در دو طرف (سمت راست و چپ) دهان در یک زمان و با سرعت یکسان رشد می‌کنند.
علت نقص مینا در سلیاک دقیقا مشخص نیست اما دو نظریه برای آن وجود دارد. اول این‌که نقص مینا احتمالا از عوامل ایمنولوژی (وجود آنتی‌ژن‌هایی در خون در دوران تشکیل دندان) نشات می‌گیرد. محققان دریافته‌اند در بیماران سلیاک که دچار نقص مینا هستند، میزان آنتی‌ژنی به نام HLA DR3 در خون غلظت بیشتری دارد.
آنتی‌ژن‌ها موادی هستند که واکنش ایمنی در بدن ایجاد می‌کنند و این آنتی‌ژن با بیماری سلیاک مرتبط است. افرادی که غلظت این آنتی‌ژن در آن‌ها کمتر است مینای دندان‌شان کم‌تر صدمه می‌بیند.
نظریه دیگر راجع به اختلال جذب است. بیماری سلیاک به روده کوچک صدمه زده و باعث می‌شود جذب ویتامین‌ها و مواد معدنی در بدن که برای رشد و حفظ سلامت ضروری است، کاهش یابد. این احتمال وجود دارد که در بیماری سلیاک، دندان نمی‌تواند مواد مغذی مورد نیاز خود را در دوران رشد دریافت نماید. احتمالا علت نقص مینای دندان در کودکان مبتلا به سلیاک ترکیبی از این دو عامل است. با این حال تحقیقات بیشتری در این زمینه لازم است.

سایر مشکلات دهان و دندان در بیماران سلیاک

 

بیماری سلیاک بر شکل دندان نیز تاثیر می‌گذارد. هم‌چنین ممکن است سلیاک منجر به نقایص ساختاری و تغییراتی در شکل دندان شود. دندان‌ها ممکن است نوک تیز یا مخروطی شوند. در سلیاک، نوک دندان‌ها به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرد.
اگر چه نقص مینای دندان بدیهی‌ترین مشکل دندانی بیماران سلیاک است، اما مشکلات دیگری نیز در دهان و دندان این بیماران ایجاد می‌شود. از جمله این مشکلات دهان و دندان عبارتند از: آفت، تبخال یا زخم‌های مکرر داخل دهانی – آفت یا زخم‌های دهانی ضایعات شبیه جوش است که در سطح داخلی لب‌ها، گونه، روی زبان، قاعده لثه یا سقف دهان ایجاد می‌شود و درد دارد.
به گزارش موسسه ملی سلامت امریکا تحقیقات نشان داده‌اند بین ۳ تا ۶۱ درصد از بیماران سلیاک دچار آفت دهان می‌شوند. تحقیقات هنوز علت دقیق ایجاد آن‌ها را ثابت نکرده‌اند اما احتمالا با سیستم ایمنی ارتباط دارد.

سندرم خشکی دهان

بیماری سلیاک می‌تواند مسبب خشکی دهان باشد. خشکی دهان باعث می‌شود احتمال پوسیدگی دندان افزایش یابد، چرا که جریان بزاق که محیط اسیدی دهان را خنثی می‌کند و باکتری‌ها و ذرات غذا را می‌شوید، کم می‌شود. در مدتی که دچار خشکی دهان هستید مقدار زیادی آب بنوشید و در فضای اتاق از رطوبت‌ساز استفاده کنید تا از خشکی دهان در خواب جلوگیری شود. می‌توانید از مواد جایگزین بزاق استفاده کنید. در این زمینه از دندانپزشک کمک بگیرید.

 

انتهای پیام/

اسکرول به بالا